Schouderpees-ontsteking & rotatorcuff-tendinopathie

Peesdegeneratie, slijmbeursontsteking en ruptuurpreventie — behandeling met prolotherapie en hoge-dosis PRP

Praktijk Dokter Mulder | Dokter Björn Mulder | Rotterdam & Dordrecht

▶  Rotatorcuff-tendinopathie (schouderpees-ontsteking) en subacromiale bursitis zijn de meest voorkomende oorzaken van schouderpijn. Bij Praktijk Dokter Mulder behandelen wij dit primair met prolotherapie en hoge-dosis PRP — de twee behandelingen die de degenererende pees structureel herstellen. Hyaluronzuur zetten wij sporadisch in bij specifieke patiënten. Geen verwijsbrief nodig.

70% van alle schouderpijnklachten is gerelateerd aan rotatorcuff-pathologie

3–5% van de bevolking heeft op enig moment klinisch relevante rotatorcuff-tendinopathie

50–80% van de mensen boven de 60 jaar heeft echografisch aantoonbare rotatorcuff-veranderingen

HERKENT U DIT?

De pijn in uw schouder begon bij een sportbeweging — een tennisslag, een worp, een zwaai bij het golfen. Of na een dag schilderen met de arm omhoog. Of gewoon sluipend, zonder aanwijsbare reden. De pijn zit diep in de schouder, straalt uit naar de bovenarm en is het ergst bij bewegingen boven het hoofd. Op de aangedane zijde slapen is pijnlijk. Een zware tas optillen is een opgave geworden.

Een corticosteroïdinjectie heeft het een aantal weken dragelijk gemaakt. Maar daarna was de pijn er weer. Of erger: de pijn is nooit volledig verdwenen en de bewegingsvrijheid van de schouder neemt langzaam af.

Dit is het typische verloop van rotatorcuff-tendinopathie die niet bij de oorzaak wordt behandeld. De pees degenereert verder — en als dit proces ongestoord doorgaat, is een rotatorcuff-ruptuur het eindpunt. Bij Praktijk Dokter Mulder onderbreken wij dit proces met gerichte regeneratieve behandeling: prolotherapie op de peesaanhechtingen en hoge-dosis PRP in het peesweefsel zelf.

ANATOMIE & PATHOFYSIOLOGIE

De rotatorcuff — de motor van de schouder

▶  De rotatorcuff is een manchet van vier pezen die de kop van de bovenarm (humerus) omhullen en stabiliseren in de schouderkom (glenoïd). De vier pezen — supraspinatus, infraspinatus, teres minor en subscapularis — zorgen samen voor rotatiestabiliteit en het initieel optillen van de arm. De supraspinatus is veruit het meest aangedaan.

De vier pezen van de rotatorcuff

Pees	Functie	Aanhechtingspunt	Kwetsbaarheid
Supraspinatus	Initieel optillen arm (eerste 15–30 graden)	Groot tuberculum humeri (superieur facet)	Meest aangedaan: critical zone, kritisch doorbloedingsgebied
Infraspinatus	Buitenwaartse rotatie arm	Groot tuberculum (posterieur facet)	Frequent aangedaan bij gooiers
Teres minor	Buitenwaartse rotatie, kleine bijdrage	Groot tuberculum (inferieur facet)	Zelden geïsoleerd aangedaan
Subscapularis	Binnenwaartse rotatie arm	Klein tuberculum humeri	Aangedaan bij val op uitgestrekte arm

De subacromiale ruimte: de anatomische bottleneck

Boven de rotatorcuff bevindt zich het acromion — de dakplaat van het schoudergewricht — met daartussenin de subacromiale ruimte. In deze smalle ruimte (gemiddeld 7–9 mm) bewegen de rotatorcuff-pezen bij elke armbeweging. Bovenin de subacromiale ruimte bevindt zich de subacromiale slijmbeurs — een vloeistofgevuld zakje dat wrijving vermindert.

Bij herhaalde overbelasting, een afwijkende schouderbiomechanica (scapuladyskinesie), of een anatomische vernauwing van de subacromiale ruimte (bijvoorbeeld een haakvormig acromion) worden de pezen en slijmbeurs bij elke armbeweging bekneld — het klassieke subacromiaal impingement-mechanisme.

Van tendinitis naar tendinopathie — het biologische onderscheid dat de behandeling bepaalt

De term “tendinitis” (peesontsteking) suggereert dat het primaire probleem een inflammatoire aandoening is. Moderne wetenschap toont echter consistent dat chronische schouderpees-klachten een degeneratief weefselprobleem zijn — net als jumper’s knee of achillespees-tendinopathie. Histopathologisch onderzoek toont:

• Mucoïde degeneratie: disorganisatie van collageenvezels, een toegenomen extracellulaire matrix.
• Minimale echte ontsteking: nauwelijks inflammatoire cellen in chronisch weefsel.
• Neovascularisatie: ingroei van nieuwe kleine bloedvaatjes die pijngeleiding verzorgen.
• Chondroïde metaplasie: peesweefsel dat eigenschappen van kraakbeen aanneemt — een teken van gevorderde degeneratie.

Dit onderscheid is direct relevant voor de behandelkeuze: een corticosteroïdinjectie (een krachtig anti-inflammatoir middel) pakt degeneratief peesweefsel niet structureel aan. Het geeft kortdurende verlichting, maar versnelt bij herhaald gebruik de degeneratie verder door remming van de collageensynthese.

Van tendinopathie naar ruptuur — het risico van onbehandelde peesdegeneratie

Een niet-adequaat behandelde rotatorcuff-tendinopathie doorloopt een progressief continuüm:

• Reactieve tendinopathie: kortdurende pijnlijke overbelastingsreactie; pees nog structureel intact.
• Tendinopathie met mislukt herstel: herhaalde microletsels overbelasten het reparatievermogen; collageen wordt vervangen door inferieur weefsel.
• Degeneratieve tendinopathie: cellulaire uitputting, mucoïde degeneratie, neovascularisatie; pijnlijk en mechanisch kwetsbaar.
• Partiële ruptuur: de mechanisch verzwakte pees scheurt bij belasting deels; significant verhoogd risico op een volledige ruptuur.
• Volledige ruptuur: complete scheur van de pees; krachtverlies, arm bij grote defecten niet meer zelfstandig op te tillen.

⚠  De ruptuurdrempel: Elke rotatorcuff die gedeeltelijk gescheurd is, staat onder een grotere kracht op de resterende intacte vezels. Dit vergroot het risico op uitbreiding naar een volledige ruptuur — met name bij actieve patiënten (golf, tennis, zwemmen, tuinieren). Dit scenario voorkomen is een van de belangrijkste redenen waarom vroege regeneratieve behandeling zo cruciaal is.

SYMPTOMEN

Klachten van rotatorcuff-tendinopathie en subacromiale bursitis

▶  Pijn diep in de schouder, uitstralend naar de bovenarm, verergerd bij bewegingen boven het hoofd en bij liggen op de aangedane zijde. Typisch is een pijnboog tussen 60 en 120 graden abductie (painful arc). Nachtpijn. Krachtvermindering bij langdurige activiteit. Bij een partiële of volledige ruptuur: significant krachtverlies en onvermogen de arm op te tillen.

• Pijnboog (painful arc): pijn specifiek tussen 60 en 120 graden bij abductie — kenmerkend voor subacromiaal impingement.
• Pijn boven het hoofd: reiken naar een hoge kast, haar kammen, een raam zemen — activiteiten die de subacromiale ruimte verkleinen.
• Nachtpijn bij zijligging: druk op het aangedane schoudergewricht bij liggen op de zij.
• Pijn bij weerstandsactiviteiten: werpen, duwen, tillen.
• Krachtverlies: bij abductie (supraspinatus) of buitenwaartse rotatie (infraspinatus).
• Crepitatie: krakend gevoel bij schouderbeweging door ruwheid in de subacromiale ruimte.

ℹ  Subacromiale bursitis versus tendinopathie: In de praktijk komen bursitis en tendinopathie bijna altijd samen voor — de slijmbeurs reageert op de degenererende pees die eroverheen beweegt. De behandelstrategie is voor beide gericht op peesherstel. Een acute bursitis met hevige pijn en warmte kan een initiële corticosteroïdinjectie rechtvaardigen; chronische bursitis reageert beter op prolotherapie en PRP.

DIAGNOSE

Hoe stellen wij de diagnose?

▶  De diagnose rotatorcuff-tendinopathie is primair klinisch: anamnese, painful-arc-test, weerstandstests per spier (Jobe-test voor supraspinatus, exorotatie-weerstandstest voor infraspinatus) en impingement-provocatietests. Echografie bevestigt de diagnose, beoordeelt de ernst en toont partiële scheuren. MRI bij verdenking op een volledige ruptuur of bij diagnostische twijfel.

• Painful-arc-test: pijn tussen 60 en 120 graden abductie — sensitief voor subacromiaal impingement.
• Jobe-test (empty can): weerstand bij 90 graden abductie in het scapulaire vlak, in endorotatie — specifiek voor de supraspinatus.
• Neer-teken: passieve elevatie met endorotatie — provoceert subacromiaal impingement.
• Hawkins-Kennedy: passieve elevatie tot 90 graden met endorotatie — een van de meest sensitieve impingement-tests.
• Echografie: visualisatie van peesstructuur, dikte en homogeniteit; partieel of volledig defect; bursale hydrops.
• Differentiaaldiagnose: AC-gewrichtspathologie, frozen shoulder, cervicale radiculopathie (C5/C6), biceps-tendinopathie.

BEHANDELING

Hoe behandelen wij bij Praktijk Dokter Mulder?

Rotatorcuff-tendinopathie is een degeneratieve peesaandoening. De enige behandeling die de onderliggende oorzaak aanpakt — de degenererende collageenmatrix — is een regeneratieve stimulus. Bij Praktijk Dokter Mulder staan prolotherapie en hoge-dosis PRP centraal. Hyaluronzuur zetten wij sporadisch in bij specifieke indicaties. Corticosteroïden beperken wij tot incidentele acute bursitis-episodes als brug.

1. Prolotherapie — herstel van de peesaanhechting

▶  Prolotherapie injecteert geconcentreerde glucose op de fibro-ossale aanhechtingspunten van de rotatorcuff-pezen aan het groot tuberculum. Dit triggert een gecontroleerde lokale genezingsreactie die het degeneratieve peesweefsel op de aanhechting — het meest kwetsbare punt — stimuleert om nieuw collageen aan te maken.

De “critical zone” van de supraspinatus-pees — de zone op circa 1 cm van de aanhechting aan het groot tuberculum — heeft de slechtste doorbloeding van de gehele rotatorcuff. Dit is precies de locatie waar de meeste tendinopathieën en partiële rupturen beginnen. Prolotherapie-injecties op dit punt activeren een genezingscascade in weefsel dat spontaan onvoldoende herstel initieert.

• Injectielocaties: fibro-ossale aanhechtingspunten van supraspinatus (critical zone), infraspinatus en teres minor; eventueel de glenohumerale kapsel-ligamenten bij bijkomende instabiliteit.
• Sessies: 4–6 behandelingen, met steeds 2–3 weken tussenruimte.
• Effect: eerste verbetering na 2–3 sessies; volledig effect na 10–14 weken.

Wetenschappelijk bewijs

• Bertrand et al. (Arch Phys Med Rehabil, 2016 — RCT): dextrose-prolotherapie versus controle-injecties bij pijnlijke rotatorcuff-tendinopathie — significant betere resultaten voor de prolotherapie-groep.
• Lee et al. (Arch Phys Med Rehabil, 2015 — retrospectief, 1-jaars follow-up): prolotherapie voor refractaire rotatorcuff-tendinopathie — significante verbetering van pijn en functie op 12 maanden.
• Abd Karim et al. (J Sports Med Phys Fitness, 2023 — RCT, 64 patiënten): directe vergelijking PRP versus prolotherapie bij chronische supraspinatus-tendinopathie. Beide behandelingen significant effectief — significant verbeterde SPADI en NRS-pijnscore in beide groepen, geen significant verschil tussen de groepen. Conclusie: zowel PRP als prolotherapie zijn effectieve behandelingen voor chronische supraspinatus-tendinopathie.

2. Hoge-dosis PRP — de regeneratieve verdieping

▶  Hoge-dosis PRP levert meer dan 20 miljard bloedplaatjes rechtstreeks in en rondom het degenererende peesweefsel. De groeifactoren activeren slapende stamcellen in de pees, remmen de pro-fibrotische cascade en stimuleren de aanmaak van geordend, functioneel type-I collageen. PRP is bijzonder effectief bij tendinopathie met meer dan 3–6 maanden klachten, bij partiële rupturen, en bij patiënten die onvoldoende reageren op prolotherapie alleen.

Hoe PRP werkt bij rotatorcuff-tendinopathie

De mechanismen zijn meervoudig:

• PDGF: stimuleert fibroblasten in het peesweefsel om te prolifereren en type-I collageen aan te maken.
• TGF-β: moduleert de fibrotische respons — bevordert geordend collageen in plaats van littekenweefsel.
• IGF-1: anabool effect op tenocyten; remt katabole processen.
• VEGF: stimuleert functionele neovascularisatie in de kritisch onderdoorbloede critical zone van de supraspinatus.
• SDF-1: rekruteert stamcellen uit het peesweefsel naar de beschadigde zone.

Wetenschappelijk bewijs — meerdere grote meta-analyses

• A Hamid & Sazlina (PLoS One, 2021 — meta-analyse, 8 RCT’s): PRP-injectie is een veilige en effectieve behandeling voor langdurige pijncontrole en schouderfunctie bij rotatorcuff-pathologie.
• Pang et al. (Arthroscopy, 2022 — meta-analyse, 13 RCT’s, 725 patiënten): PRP-injectie is niet slechter dan corticosteroïdinjectie op pijnverlichting en functieherstel op enig tijdsmoment. PRP toont significant lagere percentages herbehandeling of chirurgische interventie en betere verbeteringen in pijn en functie op de middellange tot lange termijn. Conclusie: PRP is een volwaardig alternatief voor corticosteroïdinjectie bij de conservatieve behandeling van rotatorcuff-pathologie.
• Peng et al. (J Shoulder Elbow Surg, 2023 — meta-analyse, 9 studies, 469 patiënten): corticosteroïd beter op de korte termijn; PRP significant beter op de lange termijn (SST- en ASES-scores). PRP leidt tot significant beter langetermijn-functieherstel.
• Ye et al. (BMC Musculoskelet Disord, 2025 — meta-analyse, 27 RCT’s, 1.779 patiënten): PRP toont een betere VAS-pijnscore dan corticosteroïd op 3 maanden (p=0,02); midterm-resultaten beter voor PRP. Conclusie: PRP verbetert pijn en functiestoornissen effectief, en de middellange effectiviteit is superieur aan die van corticosteroïden.
• Michalczik & Trieb (Orthopädie, 2025 — systematische review, 7 RCT’s, 612 patiënten): subacromiaal PRP geeft een significante VAS-verbetering op 3 maanden ten opzichte van baseline. Matig bewijs dat PRP de voorkeur verdient boven andere interventies als aanvullende of primaire behandeloptie.

◆  Het doseringsargument: waarom hoge-dosis PRP hier het verschil maakt: De meeste klinische studies voor rotatorcuff-PRP gebruikten standaard 3–6× PRP. De wisselende resultaten in sommige studies zijn grotendeels te verklaren door een onvoldoende bloedplaatjesconcentratie in de critical zone — het meest avasculaire gebied van de pees. Bensa & Filardo (Am J Sports Med, 2025) toonden voor andere gewrichten aan dat hoge-concentratie PRP klinische drempelwaarden haalt waar lage concentratie dat niet doet. Bij Praktijk Dokter Mulder leveren wij meer dan 20 miljard bloedplaatjes per behandeling — het verschil dat telt in de meest kwetsbare zone van de supraspinatus.

Rotatorcuff-tendinopathie is een degeneratief peesproces — niet een ontsteking die je moet blussen. Een corticosteroïdinjectie geeft tijdelijke verlichting maar versnelt de degeneratie bij herhaald gebruik. Prolotherapie en hoge-dosis PRP activeren het weefsel dat zelf de pees herstelt. Dat is het fundamentele verschil in aanpak.

— Dokter Björn Mulder, Arts voor Orthopedische Regeneratieve Geneeskunde

3. Hyaluronzuur — sporadisch, bij specifieke indicaties

—  Ons gebruik: Hyaluronzuur zetten wij bij rotatorcuff-pathologie sporadisch in — niet als standaardbehandeling. Bij specifieke patiënten, met name bij gelijktijdige glenohumerale artrose of bij subacromiale bursitis waar het smeermiddel-effect gewenst is als aanvulling op de regeneratieve behandeling, kan hyaluronzuur een rol spelen. Het behandelt de degenererende pees structureel niet.

Hyaluronzuur is een natuurlijk bestanddeel van synoviale vloeistof en heeft visco-elastische, smerende en milde anti-inflammatoire eigenschappen. Een subacromiale hyaluronzuur-injectie kan de subacromiale ruimte tijdelijk beter laten glijden en pijn verlichten.

• Khan et al. (Sports Health, 2022 — meta-analyse, 19 RCT’s, 1.629 patiënten): hyaluronzuur toont pijnverlichting op de korte (<6 weken), middellange (6–12 weken) en langere termijn (>12 weken) bij zachte-weefsel-indicaties inclusief rotatorcuff-aandoeningen. De gecombineerde behandeleffecten van hyaluronzuur tonen voordeel ten opzichte van placebo en actieve vergelijkers op de korte en middellange termijn.
• Ko et al. (Int J Surg, 2024 — RCT): subacromiaal hyaluronzuur gecombineerd met shockwave bij rotatorcuff-letsels zonder volledige ruptuur geeft significante functionele verbetering over 12 maanden, zonder verslechtering op MRI.

Ons standpunt: hyaluronzuur is bij rotatorcuff-pathologie een behandeloptie met een beperkte plek in ons arsenaal. Wij geven duidelijk de voorkeur aan prolotherapie en hoge-dosis PRP als primaire regeneratieve behandeling. Hyaluronzuur kan in geselecteerde gevallen aanvullend worden ingezet, met name wanneer gelijktijdige subacromiale smering gewenst is naast de primaire peesbehandeling.

RUPTUURPREVENTIE & -BEHANDELING

Partiële en volledige rotatorcuff-ruptuur — regeneratieve aanpak

▶  Bij partiële rotatorcuff-rupturen is hoge-dosis PRP de behandeling van keuze: groeifactoren activeren de stamcellen rondom de scheur en stimuleren de collageensynthese aan de randen. Prolotherapie versterkt de aanhechtingspunten van de resterende intacte peesdelen. Bij volledige rupturen met significant kracht- en functieverlies is een chirurgisch consult aangewezen.

Bij patiënten ouder dan 60 jaar met een partiële of complete rotatorcuff-ruptuur is de vraag niet altijd óf geopereerd moet worden, maar of het functionele resultaat de risico’s van chirurgie rechtvaardigt. Met name voor partiële rupturen en kleine volledige rupturen zonder ernstig krachtverlies is regeneratieve injectiebehandeling een bewezen niet-chirurgische optie.

• Doel prolotherapie bij partieel letsel: versterking van de resterende peesaanhechtingen; voorkomen van uitbreiding naar een volledig defect.
• Doel PRP bij partieel letsel: activering van stamcellen rondom het ruptuurgebied; collageenregeneratie; herstel van de mechanische eigenschappen van het peesweefsel.
• Monitoring: echografische controle na het behandeltraject om de voortgang te objectiveren.

Behandeloverzicht — indicaties per diagnose

Diagnose	Prolotherapie	Hoge-dosis PRP	Hyaluronzuur
Acute subacromiale bursitis	✓ Aanvullend	✓ Bij aanhoudende klachten	▲ Sporadisch
Rotatorcuff-tendinopathie (chronisch)	✓✓ Eerste keuze	✓✓ Eerste keuze	▲ Soms aanvullend
Partiële ruptuur rotatorcuff	✓✓ Aanhechtingsherstel	✓✓ Ruptuurherstel	− Niet primair
Volledige ruptuur (klein, ouder)	✓ Preventief op de rest	✓ Symptoomverbetering	− Niet geïndiceerd
Volledige ruptuur (groot, krachtverlies)	▲ Na chirurgie	▲ Na chirurgie	− Niet geïndiceerd

✓✓ = eerste keuze / sterk geïndiceerd   ✓ = geïndiceerd   ▲ = sporadisch / aanvullend   − = niet aangewezen

Het behandeltraject stap voor stap

▶  Een typisch behandeltraject bij rotatorcuff-tendinopathie bij Praktijk Dokter Mulder bestaat uit 4–6 sessies prolotherapie, aangevuld met hoge-dosis PRP bij klachten langer dan 3 maanden of bij een echografisch aangetoonde partiële ruptuur. Totale duur 10–16 weken.

• Eerste consult: klinisch onderzoek met provocatietests, echografische beoordeling van peesstructuur en defecten, individueel behandelplan.
• Sessie 1–2: prolotherapie van de peesaanhechtingen (critical zone supraspinatus, overige betrokken pezen); belastingsadvies.
• Evaluatie sessie 2–3: bij klachten > 3 maanden of een partieel defect toevoeging van hoge-dosis PRP.
• Sessie 3–6: combinatie prolotherapie + hoge-dosis PRP in de consolidatiefase; afbouw van de frequentie.
• Follow-up: echografische controle; advies over sport- en belastingshervatting; preventieve oefeningen voor de rotatorcuff.

ℹ  Geen NSAID’s tijdens het traject: Ibuprofen, naproxen en diclofenac remmen de prostaglandine-gemedieerde genezingscascade die prolotherapie en PRP activeren. Gebruik uitsluitend paracetamol. Vermijd ook bewegingen boven schouderniveau (borstcrawl, ramen zemen, tillen) in de eerste 48 uur na elke sessie.

VEELGESTELDE VRAGEN — FAQ

[Jelle: FAQPage JSON-LD schema-markup implementeren]

Veelgestelde vragen over schouderpees-ontsteking

Wat is het verschil tussen tendinitis en tendinopathie?

▶  Tendinitis suggereert een actief ontstekingsproces, maar biopsie-onderzoek toont dat chronische schouderpees-klachten in de meeste gevallen een degeneratief weefselprobleem zijn — vergelijkbaar met slijtage, niet met een infectie of acute ontsteking. De moderne term “tendinopathie” erkent dit onderscheid. Het verschil is klinisch relevant: anti-inflammatoire middelen (corticosteroïden, NSAID’s) helpen acuut maar pakken het degeneratieve peesweefsel niet structureel aan.

Is een corticosteroïdinjectie schadelijk voor mijn schouderpees?

▶  Herhaald gebruik van corticosteroïdinjecties in peesweefsel is in meerdere studies geassocieerd met remming van de collageensynthese en verzwakking van de mechanische peeskwaliteit. Dit vergroot bij chronisch gebruik het ruptuurrisico. Een enkele corticosteroïdinjectie bij acute bursitis is zelden schadelijk; herhaalde injecties als enige behandeling voor chronische tendinopathie worden bij Praktijk Dokter Mulder afgeraden. Maximaal 2–3 injecties in hetzelfde weefsel per jaar.

Is prolotherapie of PRP beter voor schouderpees-ontsteking?

▶  Abd Karim et al. (J Sports Med Phys Fitness, 2023, directe RCT-vergelijking bij supraspinatus-tendinopathie) toonde aan dat beide behandelingen even effectief zijn. Bij klachten korter dan 3–4 maanden is prolotherapie als basis uitstekend. Bij langdurige klachten (>4–6 maanden), partiële rupturen of onvoldoende respons op prolotherapie is hoge-dosis PRP de logische aanvulling of versterking. Wij combineren beide voor het sterkste regeneratieve resultaat.

Kan een gescheurde schouderpees herstellen zonder operatie?

▶  Partiële rupturen — gedeeltelijke scheuren — kunnen bij adequate regeneratieve behandeling functioneel significant verbeteren of zelfs volledig herstellen, afhankelijk van de grootte en locatie van het defect. Hoge-dosis PRP stimuleert de collageen-aanmaak aan de randen van het defect; prolotherapie versterkt de resterende aanhechtingspunten. Kleine volledige rupturen bij oudere patiënten kunnen eveneens functioneel acceptabel behandeld worden. Grote volledige rupturen met ernstig krachtverlies vereisen een chirurgisch consult.

Hoe lang duurt de behandeling van rotatorcuff-tendinopathie?

▶  Een volledig behandeltraject duurt 10–16 weken, bestaande uit 4–6 sessies prolotherapie en/of PRP. Eerste verbetering treedt op na 2–3 sessies. Het collageen-herstelproces loopt door tot 3–6 maanden na de laatste behandeling. Patiënten met klachten korter dan 3 maanden reageren doorgaans sneller dan patiënten met jarenlange degeneratieve veranderingen.

Is een verwijsbrief nodig?

▶  Nee. U kunt direct contact opnemen met Praktijk Dokter Mulder in Rotterdam of Dordrecht — geen verwijsbrief nodig. Behandeling door Dokter Björn Mulder. Rotterdam: 010 – 411 27 63. Dordrecht: 078 – 645 48 90. E-mail: contact@doktermulder.nl.

MAAK EEN AFSPRAAK

Schouderpijn die niet overgaat? Behandel de pees — niet de pijn.

Corticosteroïdinjecties dempen de pijn. Prolotherapie en hoge-dosis PRP herstellen de pees. Dat is het verschil tussen tijdelijke verlichting en structureel herstel — en tussen een pees die verder degenereert en een pees die sterker wordt.

Geen verwijsbrief nodig. Rechtstreeks contact in Rotterdam of Dordrecht.

Rotterdam: 010 – 411 27 63  |  Cor Kieboomplein 227  |  contact@doktermulder.nl

Dordrecht: 078 – 645 48 90  |  Overkampweg 381  |  contact@doktermulder.nl

Verwante pagina’s: Frozen Shoulder (/frozen-shoulder/) | Schouderklachten (/schouderklachten/) | Prolotherapie (/prolotherapie/) | Hoge-dosis PRP (/platelet-rich-plasma-prp/) | AC-gewricht (/ac-gewricht-schouderpijn/)

WETENSCHAPPELIJKE REFERENTIES

(Via PubMed opgehaald en geverifieerd, maart 2026)

1.  Abd Karim S, Hamid MS, et al. Effects of platelet-rich plasma and prolotherapy on supraspinatus tendinopathy: a double-blind randomized clinical trial. J Sports Med Phys Fitness. 2023;63(5):674-684. PMID: 37132278.

2.  Pang L, Tang X, Zhu J, et al. PRP injection can be a viable alternative to CS injection for conservative treatment of rotator cuff disease: a meta-analysis of RCTs. Arthroscopy. 2022;39(2):402-421. PMID: 35810976.

3.  Peng Y, Zheng C, et al. Comparison of the effects of PRP and CS injection in rotator cuff disease treatment: a systematic review and meta-analysis. J Shoulder Elbow Surg. 2023;32(6):1303-1313. PMID: 36868297.

4.  Ye Z, Lu M, et al. PRP and corticosteroid injection for tendinopathy: a systematic review and meta-analysis. BMC Musculoskelet Disord. 2025;26(1):339. PMID: 40200209.

5.  A Hamid MS, Sazlina SG. Platelet-rich plasma for rotator cuff tendinopathy: a systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2021;16(5):e0251111. PMID: 33970936.

6.  Michalczik F, Trieb K. Treatment of rotator cuff lesions using autologous conditioned plasma — a systematic review. Orthopädie (Heidelb). 2025;54(4):294-301. PMID: 40056180.

7.  Khan M, Bhandari M, et al. The role of hyaluronic acid for soft tissue indications: a systematic review and meta-analysis. Sports Health. 2022;15(1):86-96. PMID: 35114853.

8.  Ko JY, Kuo SJ, et al. Effects of supplementing ESWT to HA injection among patients with rotator cuff lesions without complete tear: a prospective double-blinded randomized study. Int J Surg. 2024;110(12):7421-7433. PMID: 39172722.

9.  Bertrand H, Reeves KD, et al. Dextrose prolotherapy versus control injections in painful rotator cuff tendinopathy. Arch Phys Med Rehabil. 2016;97(1):17-25.

10.  Lee DH, Yoon SH, et al. Prolotherapy for refractory rotator cuff disease: retrospective case-control study of 1-year follow-up. Arch Phys Med Rehabil. 2015;96(11):2027-2032.

11.  Bensa A, Filardo G, et al. PRP Injections for the Treatment of Knee OA: The Improvement Is Clinically Significant and Influenced by Platelet Concentration. Am J Sports Med. 2025;53(3):745-754. PMID: 39751394.